W oficjalnej historii lotnictwa tytuł pierwszego lotnika przypadł niemieckiemu inżynierowi Otto Lilienthalowi - ale to nie on był pierwszy… 25 lat wcześniej we wsi Odporyszów Jan Wnęk - cieśla, rzeźbiarz, skonstruował rodzaj „lotni”, na której z powodzeniem wykonywał kilkukilometrowe loty ślizgowe. Startował z usytuowanej na wzgórzu, liczącej 45 metrów wysokości, kościelnej wieży. Począwszy od 1866 regularnie powtarzał swój wyczyn z okazji świąt kościelnych, jarmarków i odpustów, budząc wśród współczesnych podziw, zachwyt, ale też lęk i przerażenie. Ta zapomniana nieco, pełna tajemnic historia stała się pretekstem do opowieści o fenomenie jednostki przekraczającej własną kondycję. Jednostki, która wyrasta ponad społeczność i ;w jakimś sensie odmienia ją. To oddziaływanie może trwać chwilę, może dłużej. Czas się zatrzymuje na krótko. Potem może jest już tylko „cepelia”: pamiątki, figurki, pomniki… ulica Jana Wnęka…
Przedstawienie w warstwie plastycznej odwołuje się do sztuki ludowej i malarstwa prymitywistów. Język spektaklu to szeroko rozumiany teatr ruchu.
scenariusz i reżyseria:Maciej Nogieć
współpraca scenograficzna:Anna Sąsiadek, Michał Tramer
współpraca choreograficzna:Krzysztof Włosiński
Znak graficzny przedstawienia:Anna Sąsiadek
muzyka:Tomasz Podgórski, ponadto wykorzystano utwory „Polonezem na wschód” i „Ubinie” Kwartet Jorgi, „Pieśń Girolamy” Ossjan
Obsada:
Anna Kandziora: Justyna Świętojańska: Maciej Nogieć: Szymon Pilch: Michał Tramer: Janusz Niedbał: Grzegorz Lamik: Jacek Gwóźdź:
Czas trwania: 55 min
dorosłych