"Acta est fabula" (anamorficzne widowisko w dwóch aktach z prologiem i epilogiem nawet) to wielowątkowa instalacja teatralna autorstwa Teresy i Andrzeja Wełmińskich, aktorów Teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora.
Wszyscy jesteśmy przesyceni uczuciem, że coś nieodwracalnie się kończy. Pozostaje nam bezsilnie obserwować, do końca być wyłącznie bezradnymi widzami. Koncepcja Acta est fabula opiera się na niejednoznacznej kondycji widza – zadaje pytanie, czy w istocie jesteśmy jedynie biernymi obserwatorami, czy jednak mamy wpływ na rzeczywistość. Spektakl porusza zagadnienia samotności, tożsamości, wykluczeń i uprzedzeń oraz lęków, dylematów i paradoksów etycznych współczesnego człowieka, takich jak zagubienie w strumieniu danych czy kryzys znaczeń i wartości. Inspiracją dla utworu są teksty Ciorana, Kępińskiego, Kanta, Słowackiego, Themersona i innych.
"Acta est fabula" angażuje widza w refleksję nad kondycją człowieka oraz naturą ludzkich słabości. Posługując się językiem niejednoznaczności i surrealistycznymi obrazami, spektakl podejmuje dyskusję na temat współczesnej egzystencji z jej dylematami i wyzwaniami w skali indywidualnej i społecznej.
Scenariusz i reżyseria: Teresa i Andrzej Wełmińscy
Występuje: Kolektyw Acta est fabula w składzie: Anna Kończal Bochenek, Patrycja Strupińska, Małgorzata Jaksch, Dawid Kunicki, Piotr Kulesza, Paulina Michalska, Daniel Omietoński, Maria Błęka, Andżelika Fafanów, Aleksander Mitura, Karolina Kotwa, Zuza Meyer, Dawid Sozański, Maciej Laus, Filip Czaja, Teresa Wełmińska, Andrzej Wełmiński, Andzik Kowalczyk, Adam Wójtowicz, Mariusz Gąsior
Partnerami projektu są: Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka” w Krakowie, Muzeum Inżynierii i Techniki w Krakowie, Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie.