Szpak Fryderyk
Pan Huber i pani Maier to sąsiedzi, a zarazem odwieczni wrogowie. On jest właścicielem kamienicy i przesadnie dbającym o porządek gburem, ona ubogą lokatorką, mieszkającą w suterenie. Oboje mają swoje ekscentryczne przyzwyczajenia. Pan Huber karmi ptaki, a pani Maier hoduje szczury.
Mają także swoją tajemnicę – ich sympatia do zwierząt wynika z samotności i pragnienia posiadania kogoś, kim można się zaopiekować.
Pewnego dnia dochodzi do spotkania, które raz na zawsze zażegnuje spory...
Pan Huber i pani Maier to sąsiedzi, a zarazem odwieczni wrogowie. On jest właścicielem kamienicy i przesadnie dbającym o porządek gburem, ona ubogą lokatorką, mieszkającą w suterenie. Oboje mają swoje ekscentryczne przyzwyczajenia. Pan Huber karmi ptaki, a pani Maier hoduje szczury.
Mają także swoją tajemnicę – ich sympatia do zwierząt wynika z samotności i pragnienia posiadania kogoś, kim można się zaopiekować.
Pewnego dnia dochodzi do spotkania, które raz na zawsze zażegnuje spory...
Baśń o Rycerzu bez Konia
Wszystko na świecie ma swój czas. Po wiośnie przychodzi lato, a potem jesień i zima. Po burzy zawsze wstaje słońce. Jest czas urodzin, czas dojrzewania, czas przemijania. Jest również czas na kolejne doświadczenia życiowe, na spotkanie osób sobie przeznaczonych. Mówią o tym stare, mądre drzewa. Trzeba się tylko dobrze wsłuchać.
Wszystko na świecie ma swój czas. Po wiośnie przychodzi lato, a potem jesień i zima. Po burzy zawsze wstaje słońce. Jest czas urodzin, czas dojrzewania, czas przemijania. Jest również czas na kolejne doświadczenia życiowe, na spotkanie osób sobie przeznaczonych. Mówią o tym stare, mądre drzewa. Trzeba się tylko dobrze wsłuchać.
Piękna i Bestia
Spektakl ogranicza rolę słowa na rzecz teatru ruchu i przedmiotu. Znana baśń o Pięknej i Bestii stanowi kanwę, na której osnuta zostaje historia kobiety i mężczyzny. Historia wcale nierzadka - zdarzyła się wielokrotnie i zdarzy się jeszcze niejeden raz. Bohaterowie wracają wspomnieniami do momentu, kiedy się poznali. Mężczyzna był wtedy zamkniętym w sobie, stroniącym od ludzi człowiekiem i dzięki cierpliwości kobiety powoli otworzył się na miłość i na świat.
Spektakl ogranicza rolę słowa na rzecz teatru ruchu i przedmiotu. Znana baśń o Pięknej i Bestii stanowi kanwę, na której osnuta zostaje historia kobiety i mężczyzny. Historia wcale nierzadka - zdarzyła się wielokrotnie i zdarzy się jeszcze niejeden raz. Bohaterowie wracają wspomnieniami do momentu, kiedy się poznali. Mężczyzna był wtedy zamkniętym w sobie, stroniącym od ludzi człowiekiem i dzięki cierpliwości kobiety powoli otworzył się na miłość i na świat.
Salome
To jedna z najciekawszych i najbardziej zaskakujących sztuk Wilde’a. Opierając się na wątku z Ewangelii mówiącym o śmierci Jana Chrzciciela, rozbudował biblijną historię, inaczej rozłożył w niej akcenty i zmienił motywacje postaci. Środki, jakimi dysponuje teatr lalek, pozwalają wydobyć symboliczne sensy i uniwersalne znaczenia z kunsztownie skomponowanego dramatu Irlandczyka.
To jedna z najciekawszych i najbardziej zaskakujących sztuk Wilde’a. Opierając się na wątku z Ewangelii mówiącym o śmierci Jana Chrzciciela, rozbudował biblijną historię, inaczej rozłożył w niej akcenty i zmienił motywacje postaci. Środki, jakimi dysponuje teatr lalek, pozwalają wydobyć symboliczne sensy i uniwersalne znaczenia z kunsztownie skomponowanego dramatu Irlandczyka.
W Błękitnej Krainie Elfoludków
„W Błękitnej Krainie Elfoludków” to wesoły, kolorowy, spektakl plenerowy, otwarty na kontakt z dziecięcą publicznością. Milusińscy mają możliwość stanięcia „oko w oko” z mieszkańcami Błękitnej Krainy, których jedni nazywają elfami, inni smerfami, a jeszcze inni zaliczają ich do skrzatów lub krasnoludków. Dzieci doradzają bohaterom w trudnych kwestiach, a niekiedy ratują im życie, ostrzegając przed zbliżającym się niebezpieczeństwem.
„W Błękitnej Krainie Elfoludków” to wesoły, kolorowy, spektakl plenerowy, otwarty na kontakt z dziecięcą publicznością. Milusińscy mają możliwość stanięcia „oko w oko” z mieszkańcami Błękitnej Krainy, których jedni nazywają elfami, inni smerfami, a jeszcze inni zaliczają ich do skrzatów lub krasnoludków. Dzieci doradzają bohaterom w trudnych kwestiach, a niekiedy ratują im życie, ostrzegając przed zbliżającym się niebezpieczeństwem.
Czarnoksiężnik z krainy Oz
Czy to prawdziwa podróż? Czy to tylko sen? Odpowiedź nie jest istotna. Ważne, co się wydarzyło: pokonano dwie czarownice, Strach na wróble odkrył rozum, Blaszany Drwal serce, a Lew odwagę. Obojętne więc, czy wędrówka małej Doroty miała miejsce na jawie, czy we śnie, czy też dzieje się „tu i teraz” w teatrze, na oczach widzów. Pewne jest natomiast, że w podróży możemy wiele dowiedzieć się o sobie samych...
Czy to prawdziwa podróż? Czy to tylko sen? Odpowiedź nie jest istotna. Ważne, co się wydarzyło: pokonano dwie czarownice, Strach na wróble odkrył rozum, Blaszany Drwal serce, a Lew odwagę. Obojętne więc, czy wędrówka małej Doroty miała miejsce na jawie, czy we śnie, czy też dzieje się „tu i teraz” w teatrze, na oczach widzów. Pewne jest natomiast, że w podróży możemy wiele dowiedzieć się o sobie samych...
Chłopczyk z albumu
„Chłopczyk z albumu” to piękna, wzruszająca historia o Tacie, który bał się indyków i bawił w ciuciubabkę, a teraz wszystko zapomniał i jest poważnym panem, tzn. ma dużą łysinę, a nie ma czasu. To opowieść o Synu, który ma niespełna dziesięć lat, Kota, helikopter, parostatek, uczy się angielskiego, ma dużo czasu i mnóstwo pytań, które razem z nim czekają na Tatę.
„Chłopczyk z albumu” to piękna, wzruszająca historia o Tacie, który bał się indyków i bawił w ciuciubabkę, a teraz wszystko zapomniał i jest poważnym panem, tzn. ma dużą łysinę, a nie ma czasu. To opowieść o Synu, który ma niespełna dziesięć lat, Kota, helikopter, parostatek, uczy się angielskiego, ma dużo czasu i mnóstwo pytań, które razem z nim czekają na Tatę.
Mitologia Greków – interpretacje
Twórcy spektaklu, wykorzystując środki teatralnego wyrazu: plastykę, muzykę, ruch, słowo, stosując sceniczną metaforę, proponują własną, autorską, współczesną interpretację mitycznego wyobrażenia świata i człowieka u Greków.
Celem spektaklu nie jest wierne oddanie rzeczywistości starożytnej Grecji, pełna rekonstrukcja mitologicznej wizji świata, czy też przedstawienie szczegółowej treści mitycznych historii.
Twórcy spektaklu, wykorzystując środki teatralnego wyrazu: plastykę, muzykę, ruch, słowo, stosując sceniczną metaforę, proponują własną, autorską, współczesną interpretację mitycznego wyobrażenia świata i człowieka u Greków.
Celem spektaklu nie jest wierne oddanie rzeczywistości starożytnej Grecji, pełna rekonstrukcja mitologicznej wizji świata, czy też przedstawienie szczegółowej treści mitycznych historii.
Przygody Rozbójnika Rumcajsa
„Przygody Rozbójnika Rumcajsa” są dużą formą sceniczną, graną w żywym planie,
z bogatą scenografią i barwnymi kostiumami. Kompozytor, reżyser i choreograf na kanwie opowieści o dobrym rozbójniku w mistrzowski sposób bawią się współczesnymi rodzajami muzyki (rock, reggae, hip-hop, dance), nie zatracając przy tym baśniowego charakteru Rumcajsowego świata. Przedstawienie jest pełne humoru: słownego, sytuacyjnego i muzycznego; delikatnego, romantycznego i tego z gatunku grozy.
„Przygody Rozbójnika Rumcajsa” są dużą formą sceniczną, graną w żywym planie,
z bogatą scenografią i barwnymi kostiumami. Kompozytor, reżyser i choreograf na kanwie opowieści o dobrym rozbójniku w mistrzowski sposób bawią się współczesnymi rodzajami muzyki (rock, reggae, hip-hop, dance), nie zatracając przy tym baśniowego charakteru Rumcajsowego świata. Przedstawienie jest pełne humoru: słownego, sytuacyjnego i muzycznego; delikatnego, romantycznego i tego z gatunku grozy.
Calineczka
Los doświadcza Calineczkę, bardziej niż moglibyśmy się spodziewać po jej malutkiej, kruchutkiej postaci. Czy uda jej się wydostać z łap wstrętnej Ropuchy i jej Syna? Czy zbytnio nie dotkną jej obelgi Chrabąszczy? Czy stary Kret odstąpi od zamiaru uwięzienia jej jako swojej żony w podziemnych korytarzach?
Los doświadcza Calineczkę, bardziej niż moglibyśmy się spodziewać po jej malutkiej, kruchutkiej postaci. Czy uda jej się wydostać z łap wstrętnej Ropuchy i jej Syna? Czy zbytnio nie dotkną jej obelgi Chrabąszczy? Czy stary Kret odstąpi od zamiaru uwięzienia jej jako swojej żony w podziemnych korytarzach?
Bajki (O rybaku i rybce, O popie i jego parobku Jołopie)
Na spektakl składają się dwie bajki "O rybaku i rybce" oraz "O popie i jego parobku Jołopie" zaczerpnięte z rosyjskiej tradycji ludowej, a rozsławione dzięki Puszkinowi. Trudna do przecenienia mądrość tych ludowych powiastek przypomina o prostych a podstawowych prawdach. Bajki mówią o tym, że szczęście nie tkwi w bogactwie, ale w uczciwym życiu. Przestrzegają przed chciwością i sknerstwem.
Na spektakl składają się dwie bajki "O rybaku i rybce" oraz "O popie i jego parobku Jołopie" zaczerpnięte z rosyjskiej tradycji ludowej, a rozsławione dzięki Puszkinowi. Trudna do przecenienia mądrość tych ludowych powiastek przypomina o prostych a podstawowych prawdach. Bajki mówią o tym, że szczęście nie tkwi w bogactwie, ale w uczciwym życiu. Przestrzegają przed chciwością i sknerstwem.
Podróże Koziołka Matołka
Koziołek Matołek - jak twierdzi pan Makuszyński, a on wie najlepiej - wędrował po świecie 117 lat! A przygód, które śmieszą, zadziwiają, a niekiedy mrożą krew w żyłach, miał bez liku. W naszym przedstawieniu Matołek odwiedza Chiny, Indie, afrykański busz i piaski Sahary. Te niezwykłe egzotyczne podróże odbywają się przy dźwiękach muzyki z różnych stron świata, a oryginalne, piękne kostiumy i lalki, oddają klimat każdego z odwiedzanych krajów. Spektakl tryska humorem, rozbrzmiewa muzyką i mieni się kolorami.
Koziołek Matołek - jak twierdzi pan Makuszyński, a on wie najlepiej - wędrował po świecie 117 lat! A przygód, które śmieszą, zadziwiają, a niekiedy mrożą krew w żyłach, miał bez liku. W naszym przedstawieniu Matołek odwiedza Chiny, Indie, afrykański busz i piaski Sahary. Te niezwykłe egzotyczne podróże odbywają się przy dźwiękach muzyki z różnych stron świata, a oryginalne, piękne kostiumy i lalki, oddają klimat każdego z odwiedzanych krajów. Spektakl tryska humorem, rozbrzmiewa muzyką i mieni się kolorami.
Trzy świnki
Każdy pragnie mieć swój własny dom. Dom przytulny i bezpieczny, który chroni przed chłodem i ... wilkami. Nie każdy jednak rozumie, że budowa takiego domu to nie jest wcale taka prosta sprawa.
Baśniowy las
„Baśniowy las” to sztuka parawanowa pełna humoru i łatwo wpadających
w ucho piosenek. Składa się z dwóch jednoaktówek: „Różowy balonik” i „Bukiecik konwalii”. Opowiada o historii Pana Loczka, który zawędrował do baśniowego lasu i został nauczycielem małych zwierzątek.
Niebieski piesek
Niebieski kolor psiej sierści nie pomaga znaleźć przyjaciela. Wszyscy albo się śmieją, albo dziwią, albo dokuczają, a nikt nie traktuje takiego INNEGO poważnie. Niebieski czuje się bardzo samotny i postanawia wyruszyć w świat
na poszukiwanie kogoś, kto chciałby się z nim zaprzyjaźnić.
Czar Pana Twardowskiego
Jest to pierwsze w prawie półwiecznej historii Teatru Lalki i Aktora
w Rzeszowie przedstawienie baletowe. Nowe przygody mistrza magii – Twardowskiego, wytańczone przez profesjonalnych artystów, niewątpliwie zaciekawią widzów bez względu na wiek.
Baśń o zaklętym kaczorze
Narzeczony dzielnej Weroniki został zamieniony przez paskudnie złośliwą czarownicę w kaczora. Chcąc zdjąć z niego czar dziewczyna musi przewędrować cały świat w żelaznych trzewiczkach.Mimo jej wytrwałości i samozaparcia nie wiadomo, jakby się to skończyło, gdyby nie pomoc, jakiej udzieliły jej w krytycznych sytuacjach postacie magiczne - Księżyc, Słonko i Wiatr.
Narzeczony dzielnej Weroniki został zamieniony przez paskudnie złośliwą czarownicę w kaczora. Chcąc zdjąć z niego czar dziewczyna musi przewędrować cały świat w żelaznych trzewiczkach.Mimo jej wytrwałości i samozaparcia nie wiadomo, jakby się to skończyło, gdyby nie pomoc, jakiej udzieliły jej w krytycznych sytuacjach postacie magiczne - Księżyc, Słonko i Wiatr.
Okno
“Okno” jest spektaklem stworzonym w technice teatru cieni. Składa się z kilku luźno powiązanych scenek. Cieniowe etiudy „na dwie ręce” zostały oparte na zasadzie improwizacji. Każdy spektakl „Okna” prezentuje historie w nowy, nieco inny sposób. Autor, który jest jednocześnie aktorem, dąży do wykorzystania maksimum środków ekspresji, jakie zawiera w sobie teatr cieni.
Spektakl jest oparty na kontraście bieli i czerni, światła i cienia; jest zabawą plastycznymi, graficznymi formami. W przedstawieniu brzmi muzyka akordeonowa, pada kilka słów, wypowiedzianych w niezrozumiałym języku.















